Belbaşı Mağarası, Antalya ili Konyaaltı ilçesi sınırları içinde yer alan; içinde tarihöncesi insanların da yaşadığı bir kaya sığınağıdır. Bölgede yapılan araştırmalarda tarih öncesi çağlara ait çeşitli araçlar bulunmuştur. Ayrıca mağara duvarlarında bazı kaya resimleri de bulunmaktadır. Mağaranın tarihi günümüzden 10 - 11 bin yıl öncesine kadar gitmektedir.
Belbaşı, Toros Dağlarının güneyinde, Antalya Körfezi'nin batısında, Antalya'ya 30 kilometre uzaklıkta, 300 metrelik bir rakımda yer almaktadır.
Anadolu'da Paleolitik, Mezolitik ve Neolitik Çağa dair önemli buluntuların elde edildiği yerleşim yerlerinden birisidir. Mağara 1959 yılında keşfedilmiştir. 1960 yılında Ankara Üniversitesi'nden Enver Bostancı tarafından kazıları yapılmıştır. Bu kazılarda 1,60 metre derinliğe kadar inilmiştir.
En üst tabakada Antik Çağ'a tarihlenen bir tabaka bulunmuştur. Antik Çağ tabakasının hemen altında Neolitik Çağa tarihlenen çanak çömlek parçaları ele geçirilmiştir.
Bu tabakaların altında yer alan üç katta çakmaktaşından yapılmış yonga aletler ve dilgiler ele geçirilmiştir Bostancı tarafından bu katlarda yer alan yerleşimler "Dilgi Kültürü" olarak nitelenmiştir. Belbaşı'nda ele geçirilen dilgiler ve diğer aletlerdeki çeşitlilik belbaşı halkının besin ekonomisinin geniş bir yelpazeye dağıldığını (denizcilik, avcılık, toplayıcılık vs.) göstermektedir. Ayrıca Belbaşı'nda kemikten yapılmış birçok sap, delici ve iğneler de ele geçirilmiştir.
Yaban keçisi gibi hayvanların üzerinde yapılan incelemeler sonucunda, Belbaşı insanlarının eti çiğ olarak yediği sonucu ortaya koyulmuştur. Bulunan bir çene kemiği Belbaşı'nda Neanderthal insanından daha gelişmiş ancak günümüz insanından daha ilkel bir insan türünün yaşadığı sonucunu ortaya koymuştur. Bölgede tarım yapıldığını destekleyecek herhangi bir buluntu elde edilememiştir.Mağara çevresi doğal yaşam açısından verimli olduğu için Belbaşı uzun süreler boyunca bir kaya sığınağı olarak kullanılmıştır.
